प्रहारच्या फेसबुक पेजला 'लाइक' करा

जे ‘फोनी’ नाही म्हणजे भंपक नाही त्याचा आजन्म शोध जे. डी. सॅलिंजरने, ज्याला मराठीत ‘वेचक’ म्हणतात, अशा साहित्यातून घेतला. सुमारे पंधरा-सोळा कथा आणि एक, फक्त ‘द कॅचर इन द राय’ ही एकच कादंबरी. बस् इतक्याच साहित्यिक आऊटपूटवर सॅलिंजर विसाव्या शतकातला ‘थोर’ लेखक ठरला.

तर सांगायचं म्हणजे, हा महान अमेरिकन लेखक ग्लोबल वॉर्मिगने तप्त झालेल्या या भंपक, सॅलिंजरच्याच शब्दात, ‘फोनी’ जगाला सोडून दूर क्षितिजापलीकडे उडून गेला. वैश्विक साहित्यात त्यामुळे पोकळीबिकळी होण्याची दाट शक्यता आहे. हे ‘पोकळीबिकळी’ सॅलिंजरला आवडलं असतं. त्याचं सगळंच न्यारं. सॅलिंजरने प्रौढ, व्यवहारी, धूर्त जगाला कायम ‘फोनी’ म्हटलं.

सध्या अमेरिकेतल्या हजारो शाळांमध्ये ‘कॅचर’ शीघ्रवाचनासाठी लावली आहे. दरवर्षी ‘कॅचर’च्या किमान अडीच लाख प्रति विकल्या जातात. ‘कॅचर’ची प्रेरणा घेऊन जगभरातले तरुण आपल्या पालकांना, शिक्षकांना, समाजाला प्रतिदिन भंपक म्हणून हिणवतात. विरेचन पावतात. हा न-नायक होल्डन कॉलफिल्ड जात्याच बुद्धीवान, पण बंडखोर आणि विनोदी आणि तिरकस आणि अतिसंवेदनशील आणि शुद्धनैतिकतेचा ध्यास असलेला आणि सानेगुरुजी टाईप निरागसतेचा पाठलाग करणाराबिरणारा आहे. आजही वाचणा-याला होल्डन सोनेरी केसांच्या राजपुत्रासारखा शूर, पण विकल, वस्तुनिष्ठ पण भावुक आणि संभ्रमित पण कुठेतरी शहाणा भासतो. या विलक्षण रसवंतीला ‘एक्सपायरी डेट’ नाही.

Marathi Online News